jueves 23 de abril de 2009

Depresión.

A veces tengo mis días malos. Lo veo todo gris y me cuesta levantar la mirada del suelo. No por nada en particular, sé que todo está en mi cabeza... pero son días difíciles.

21 comentarios:

YELLICE dijo...

DIOS!!, ES BUENISIMO!!!
TIENE MUCHA FUERZA Y EXPRESA MUY BIEN ESOS "DIAS GRISES" QUE TODOS TENEMOS.

ME GUSTA!.

Samuel Silva dijo...

Gosto muito das mulheres gordinhas que desenha, são incrivelmente lindas e sensuais.
Meus parabéns por seu trabalho.

An dijo...

Amigo, os animos telos que sacar do que tes o teu redor. Saúdos e apertas meu. Sabes que es un fenomeno e cando necesites falar, chamame. Saúdos

Little Green Doll dijo...

Ánimo! Piensa en todos los buenos momentos que vendrán! (que sí, que vendrán! ;))
Esta ilustración tiene muchísima fuerza y realmente expresa esos momentos difíciles que todo el mundo tiene!! Un gran trabajo!!

Conrad Roset dijo...

ola, k bueno el dibujo, expresa tu dias gris perfectamente.
animossss

Paola Zakimi dijo...

yo no te dire nada, por que esos dias pasan a verme a veces, y me pone de una forma que no puedo ni contarlo, Kalo un abrazo de oso!

Alma Mateos Taborda dijo...

Casi todos padecemos de esos días sin acuarelas en el alma, pero pasan... y volvemos a disfrutar de la vida. Muy bueno todo. Te sigo!

Alexiev dijo...

Muy fuerte... y expresiva... me gusta mucho...

Saludos desde Buenos Aires...

http://www.alexiev.com.ar
Proyectos
Alexiev Store

Giraluna dijo...

ay! Kalo,
hoy yo tuve uno de esos días, y la verdad es que si son días grises y tristes.
Pero tengo la esperanza de que mañana sea mejor, que el día se despierte con una pequeña sonrisa...

Maravilloso trabajo Kalo, un beso

Giraluna

Aurora Cascudo dijo...

Es una metáfora cojonuda, y transmite sensaciones, algo complicado en las ilustraciones, sensación de angustia, de miedo, fabuloso
un bico, Kalo!

espero que el próximo sea la antítesis de este.
:)

un bico

Kalo Varea dijo...

Uy!...lñevo un tiempo desconectado de internet, por esto de despejarse un poco..
Muchas gracias por vuestros comentarios!
Si a veces todos tenemos esos días grises, Yellice, menos mal que siempre termina por salir el sol.

Muito brigado Samuel, as mulleres gordinhas son moi agardecidas de debuxar, sempre saen lindas!

An, o día que menos o esperes chámote, eu non ando moito de un lado para outro, pero non me olvido do café, unha forte aperta!

Little Green Doll, en el fondo sé que todo depende de como se mire, y estos días cambian minuto a minuto!

Muchas gracias Conrad, qué musas tan inspiradoras tienes!

Recojo tu abrazo Paola, es todo un regalo, besos!

Gracias Alma, el caso es aprovechar todos los mometos, los buenos y los malos, que de todo se aprende!

Alexiev, un saludo desde este lado del charco!

Gracias Giraluna!...en estos momentos siempre es bueno recuperar la lectura de alguno de esos libros que siempre nos recomiendas, yo estoy en ello ;)

Aurora, tanto como antítesis no va a ser, aunque estos días pasen, creo que siempre se queda algo en los trabajos posteriores, estoy pasando por una época un poco oscura (en las ilustraciones, eh!)

YELLICE dijo...

JAJAJ, PUES SI, MENOS MAL QUE SALE EL SOL, PORQUE SINO ESTO SERIA UN CALVARIOOOOOOO.
CON LO QUE A MI ME AYUDA EL SOL, SU LUZ, SU CALORCITO Y SOBRETODO LOS COLORES!!!!!.
BICOS.

Zerogluten dijo...

Creo que todos sabemos a los días que te refieres. Ciertamente has sabido plasmarlo perfectamente sobre el papel. Felicidades por ello.
Besitos sin gluten

An dijo...

Que tal todo meu? agardo que ben de animos. unha aperta, saúdos

Màriam dijo...

Es cierto, a veces todo cuesta tanto... ánimo!

La Paca Partida dijo...

Cuánta tragedia...qué dramática expresión...estupenda obra!
¡Ánimo! ¡Tú puedes levantar esa cabeza!

Nindë dijo...

argh! no sera para tener esa cara por diox, na son rachillas que pasan sin pena ni gloria, animo!!

Kalo Varea dijo...

Al fin has hecho un blog, Yellice, ahora te visito!

Gracias Zerogluten, me guardo tus besitos!

Moitas gracias An, todo ben, as cousas volven á "normalidade".

Gracias Màriam, vamos llendo!

La Paca Partida, casi mejor, guardar esa cabeza en algún lugar del que poder olvidarnos.

Jaajaja, claro, que tampoco es para tanto! gracias Ninë

Jorge G. Liquete dijo...

Mi mapache te entiende tan bien...
Ánimo.

Un abrazo...

maka.rain dijo...

asi me pongo cuando estoy molestaaaaa! jahjahajha q genial estilo

:)
makarena.

Anónimo dijo...

Esta si que me justa moito, en certo modo recordame a lenda de Sísifo, claro que coñecendote vexo "Un día de furia"...
En fin, moi expresiva!!
DEIXA QUE REVENTE CARALLO!!!