domingo 19 de abril de 2009

Chet Baker

Hace unos días un "anónimo" me sugirió hacer una ilustración sobre Chet Baker, así que... ahí va!
Dedicada a él y a mi padre, que sé que le gusta mucho este músico.
Chet Baker-My Funny Valentine

18 comentarios:

Aurora Cascudo dijo...

Holaaa
mira tú, que ayer pasé por aquí y dije..este muchacho...qué ocupado estará qeu hace que no pone nada nuevo por aquí..y uopalá, parece que escuchaste el pensamiento..

Pues como molan estas ilus jazzisticas..y parece que tienes detalles con peticiones..yo lanzo (por si cuela) la de Billie Holliday, esto necesita ya el aire femenino para el primer trio jazzistico del señor Varea..eh?

Y viendo la anterior de Coleman Hawkins, por supuesto, en la línea ambas (azul y amarillo)..he reparado que son dos colores de tu paleta que asoman a menudo por lo menos en estas últimas..
;)

un bico, y más!

Aurora Cascudo dijo...

je, y ahora me he fijado en los pinos..y el azul y el amarillo también aparece en las mias...esto irá por rachas'?

:D

Kalo Varea dijo...

Bueno Aurora, el azul y el amarillo me gustan mucho... sobre todo el azul. En cuanto a la petición, decirte que Billie Holiday ya está hecha!! Fué la segunda, está en etiquetas jazz, pero acepto otras.
Un biquiño!

YELLICE dijo...

HOLAS:
ME GUSTA!!
TE ESTOY HACIENDO CASO CON ESO DEL BLOG, SINCERAMENTE NO SE COMO EMPEZARLO NI LUEGO ENCAMINARLO, PERO YA QUE TENGO QUE HACERLO..., JEJEJE,
YA TE CONTARE MAS, Y CUANDO LO PUBLIQUE TE AVISO.

BICOS Y SIGUE ASI, CURRANDOTELO MUXO.
P.D.: Y LO DEL AZUL, AHORA QUE LO RECUERDO SIEMPRE APARECIA EN TUS SERIGRAFIAS, TE ACUERDAS LAS CABALAS QUE HACIAMOS CON LAS COMBINACIONES DE COLORES CON ANGELA?, EJJEJEJ

Marta dijo...

uis, está muy chula y me gusta mucho la textura del papel de fondo. ¡Y los colores... todo!

An dijo...

DEcididamente, me parece que te gusta el jazz :D Saúdos e apertas veciño

Aurora Cascudo dijo...

Por favor, que tonta! parece que no paso por aquí..y nada más lejos de la realidad, pero bueno..como ya he dicho en alguna ocasión..mi memoria va de verbena por su cuenta.
;)

mmm..pues..quizá Aretha Franklin no sea del todo jazz..pero la dejo caer..como quien no quiere la cosa..si no está hecha también, claro!
un biquiño

Kalo Varea dijo...

Haz un blog Yellice, claro que sí!... no deja de ser una manera de comunicarse con gente que comparte los mismos gustos y aficciones.
En cuanto a los colores... yo siempre envidié (sí sí... envidia!) a la gente que combina los colores con tanta naturalidad... a mi me parece dificilísimo!!

Gracias Marta... me quedó un poco más realista que los otros, pero estoy contento con el resultado.

Pois sí!...gústame o Jazz, e moito, pouco a pouco funme metendo... un saúdo An!

Nada, nada Aurora... Aretha Franklin... me lo pensaré, que me gusta y mucho!!

YELLICE dijo...

JAJAJAJAJ, CONVINAR COLORES, ESO SIMPLEMENTE SE CONSIGUE VOLANDO LA MENTE, ES LO MAS DIVERTIDO, MEZCLAR E INVENTAR COLORES, TODO ESTA EN TU CABEZA!!!

Y SI LA MEMORIA NO ME FALLA, NO ESTABAN NADA PERDIDO A LA HORA DE SELECCIONARLOS Y CONVINARLOS.
POR MI MENTE AUN ANDA AQUELLA CUNA?, O NIÑO EN SU CAMA DURMIENDO, TODO MUY ENSOÑADOR.

An dijo...

A tu pregunta en RuAn e subido la respuesta :) Saúdos

Kalo Varea dijo...

Caray Yellice!... era una camita con un niño contando ovejas... que por cierto no tengo ninguna de aquellas láminas!

Xa o vin An!... gústame moitísimo!

YELLICE dijo...

NO TE DEVOLVIERON NINGUNA!?,
QUE LASTIMA, SE LAS HABRA QUEDADO EL TIPO AQUEL (PREFIERO NO MENCIONARLO), EN FIN...

Itziar San Vicente dijo...

Muy chulo! Me encanta y el efecto de los focos tb!

Kalo Varea dijo...

Que vá Yellice!...pasé por allí y recogía algunas, pero otras ni las encontré... el "innombrable" no tiene nada que ver ¡qué elemento!

Gracias Itziar!

Lau dijo...

Me encanta mucho la musica de Chet Baker!
Y tu debujos tambien!!!
Roby

Paola Zakimi dijo...

Bueno Chet es uno de mis preferidos, sobre todo en My Funny Valentine!!

Anónimo dijo...

vexo que te lanzaches a cumplir a miña suxerencia, jrasiñas pola dedicatoria...
En fin, na túa liña, pero teño que dicir que non me chistou demasiado... xa sabes como son eu, eu dibuxaría tantas raías na cara do tipo este que parecería un mapa mundi. A tí qedoute ata tierno e todo... Con respecto os colores, xa vexo que sigues ca lacra mental de que non sabes...coma si poñerse a experimentar che pesase con aljunha presión...animate home!!!
Un saudiño

Kalo Varea dijo...

Bueno... por un intre pensei en facer a súa cara chea de arrugas, pero é que a súa música é tan dulce a pesar das vivencias polas que pasou que o reflexei de este modo (mais dulce, elegante e bello... que no fondo nunca perdeu o seu atractivo)
Nas cores tes razón... mirando as demais ilustracións hai un uso esaxerado do azul, pero nesta serie de jazz é algo "buscado" a posta... por iso de que o jazz e o blues van da man (una tontería miña como outra calquera...) de todos modos noutros traballos terei que experimentar (pero nos de jazz van seguir a mesma línea)
Un abrazo!!